บทที่ 32 หวังเหล่าอู่เสียขวัญ

บทที่ 32 หวังเหล่าอู่เสียขวัญ

แต่ลุงหวังไม่ยอม เขาพูดว่า "แบบนั้นจะได้ยังไง ฉันต้องให้เงินเธอตอนนี้เลย ลองคิดดูสิ การไปอยู่ชนบทไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ นะ เธอต้องซื้อข้าวของเตรียมไว้บ้าง

ชนบทมีสิ่งของค่อนข้างขาดแคลน ทั้งของกินของใช้ต้องเตรียมไปให้พร้อม แล้วก็พกเงินไปมากหน่อย จะได้ไม่ต้องลำบากเวลาอยู่ที่นั่น ไม่อย่างนั้นเธอต้องเหนื่อยแน่

ฉันไม่ได้จะให้แค่เงินนะ ยังจะให้ตั๋วปันส่วนเนื้อสัตว์ ตั๋วปันส่วนธัญพืช แล้วก็ตั๋วปันส่วนผ้าอีกหน่อยด้วย เธอจะได้กินดีอยู่ดีและมีเสื้อผ้าดี ๆ ใส่ตอนอยู่ชนบท"

เซี่ยโยวโยวฟังแล้วรู้สึกซาบซึ้งใจมาก เธอพูดว่า "ขอบคุณมากนะคะลุงหวัง!"

ลุงหวังยิ้มแล้วพูดว่า "ไม่เป็นไร เรื่องแค่นี้เอง"