เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 383 สร้างชื่อเสียง
ทว่าเหวินอันเฉินก็ยังคงถามขึ้นประโยคหนึ่ง “หากพูดตามที่ท่านว่ามา ผู้เฒ่าฉุน พวกเราก็ทำไม่ถูกต่อนายหญิงหลินจริง ๆ แล้วทางฝั่งนายหญิงหลินจะจัดการอธิบายอย่างไรเล่า”
“นายหญิงหลินน่ะหรือ เฮอะ เรื่องง่าย ๆ”
จ้าวฉุนโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ พลางยิ้มกล่าว “ถามดูว่าเธอต้องการอะไร หากเธอต้องการเงินตำลึง ก็ให้เงินตำลึงเธอไป หากเธอยังอยากจะคุมสำนักคุ้มภัยอู่เวยอยู่ ก็จัดตำแหน่งลอย ๆ ในนั้นให้เธอคอยดูแลไป แต่ละเดือนก็จ่ายเงินทองให้เธอไม่น้อย เท่านี้ก็จบเรื่องแล้วมิใช่หรือ”
“ตามที่ฉันว่านะ ผู้หญิงคนนี้คงอยากได้เงินทองแน่นอนอยู่แล้ว อย่างไรเสียตอนนี้เธอก็ไม่มีสามีแล้ว หากในมือยังไม่มีเงินทองติดตัวไว้บ้าง ครึ่งชีวิตที่เหลือคงอยู่ยาก”
“ฉันคาดว่า หากยื้อกันอยู่อย่างนี้ ไม่เกินครึ่งเดือน เธอก็จะเอ่ยปากขอถอนตัวออกจากสำนักคุ้มภัยอู่เวยไปเอง เพียงแต่คงต้องให้เงินทองเธอสักหน่อย ในสายตาของเฒ่าชราผู้นี้ ขอเพียงทำให้เธอไปพ้น ๆ ได้ ไม่ต้องมาเกะกะขวางหูขวางตาแถวนี้ จะให้เงินเธอสักพันแปดร้อยตำลึงเงินแล้วไสหัวเธอไป มันก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้นี่”