เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 371 ฉีกหน้ากัน
แม้เบื้องหลังคนรับใช้ติดอาวุธผู้นี้จะมีผู้หนุนหลังทรงอำนาจอย่างยิ่ง แต่ก็รู้ดีว่าเหวินอันเฉินเป็นบุคคลที่มันไม่อาจล่วงเกินได้เด็ดขาด คำพูดก่อนหน้านี้ของมันเห็นชัดว่าล่วงเกินเหวินอันเฉินอย่างหนักแล้ว เวลานี้มันหวาดกลัวจนถึงขีดสุด ขาอ่อนทรุด คุกเข่าลงกับพื้นแล้วโขกศีรษะไม่หยุด
มันหวาดกลัวจนสุดขีด โชคดีที่เหวินอันเฉินไม่คิดถือสากับมัน มันเป็นเพียงบ่าวไพร่ แม้จะลงมือทำร้ายคนของซุนเส้าฉียงจนบาดเจ็บ แต่หากบอกว่ามันมีความกล้าทำเรื่องนี้ด้วยตนเอง เหวินอันเฉินไม่เชื่อแน่ ต้องมีคนอยู่เบื้องหลังสั่งการแน่นอน การวางอำนาจกับมันอยู่ตรงนี้ไม่มีความหมาย
เขาหัวเราะเย็น “เรื่องวันนี้ ข้าราชการผู้นี้จะไว้ชีวิตแกชั่วคราวครั้งหนึ่ง ไป เรียกนายของแกออกมา! ข้าราชการผู้นี้อยากถามเขานัก ข้าราชการผู้นี้รับคำสั่งพาคนมารังวัดตรวจสอบที่ดิน แต่เขากลับสั่งซ้อมคนที่ข้าราชการผู้นี้ส่งมา แล้วโยนออกไปหมด เขาหมายความว่าอย่างไร?”