เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 367 อย่าลืมเจตนาแรกเริ่ม
เหวินอันเฉินหันหน้าไปทางทุกคน แค่นเสียงเย็นแล้วกล่าวว่า “ว่าอย่างไรล่ะ? ตอนนี้ผมอยากฟังว่าพวกคุณยังมีอะไรจะพูดอีก!”
“เวลานี้ตำบลของพวกคุณยังมีที่ดินกว่าหกพันหมู่ที่ไม่มีคำอธิบาย หรือว่าที่นากว่าหกพันหมู่นี้ หลังจากบุกเบิกแล้วก็ไร้เจ้าของมาตลอด? ดี! หากพวกคุณพูดเช่นนั้นก็ได้ เช่นนั้นที่ดินกว่าหกพันหมู่นี้ ผมจะยึดคืนเป็นของทางการทั้งหมด! ต่อไปจะไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับทุกท่านที่อยู่ ณ ที่นี้อีก”
กล่าวจบ เขาก็มองทุกคนด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ ในหมู่ผู้คนเบื้องล่าง มีคนจำนวนไม่น้อยที่สีหน้าย่ำแย่และมีเหงื่อซึมเต็มหน้าผาก
ที่จริงที่ดินเหล่านี้โดยพื้นฐานล้วนเป็นของคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ และล้วนเป็นที่ดินที่พวกเขาปกปิดไม่แจ้งจำนวน บัดนี้เมื่อเหวินอันเฉินกล่าวเช่นนี้ หากทำตามนั้นจริง ๆ ก็ไม่ต่างจากควักเนื้อออกจากใจพวกเขา แล้วจะทนรับได้อย่างไร
“พอได้แล้ว พอได้แล้ว”