เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 350 ฮ่องเต้ท้องถิ่น
อันที่จริง แม้จางซ่งจะเป็นเพียงตุยกวาน แต่ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา เขาต่างหากที่เป็นเจ้าปกครองที่แท้จริงของจวนหลงอัน แม้ไม่มีนามของท่านเจ้าเมืองแต่กลับมีอำนาจแท้จริงของท่านเจ้าเมือง
เขาหยั่งรากสร้างบารมีในจวนหลงอันมาหลายสิบปี ใต้บังคับบัญชาไม่รู้ว่าส่งเสริมคนไปมากเท่าใด ขุนนางที่ถูกส่งมาจากศูนย์กลางในจวนหลงอันมีเพียงไม่กี่คน นับไปนับมาก็มีเพียงท่านเจ้าเมืองและรองเจ้าเมืองไม่กี่คนเท่านั้น ส่วนพวกเสมียน เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการ ขุนนางชั้นผู้น้อยในศาลาว่าการที่เหลือ
ล้วนเป็นคนท้องถิ่นของจวนหลงอันทั้งสิ้น และจางซ่งก็มีลูกไม้แพรวพราวยิ่งนัก เขาดึงขุนนางพื้นเพท้องถิ่นจวนหลงอันเหล่านี้ทั้งหมดมารวมไว้ข้างกายอย่างเหนียวแน่น หลอมรวมเป็นขุมอำนาจอันแข็งแกร่งสายหนึ่ง
ขุนนางระดับกลางและระดับล่างทั้งหมดของจวนหลงอันกลมเกลียวดุจแผ่นเหล็ก มารวมตัวกันอยู่ใต้ร่มเงาของเขา
ท่านเจ้าเมืองและรองเจ้าเมืองโดยพื้นฐานล้วนย้ายมาจากต่างถิ่น ทว่าหลังจากย้ายมาแล้ว หากจะทำงานให้มีผลงานราชการ ก็ต้องพึ่งพาขุนนางระดับกลางและระดับล่างในท้องถิ่นเหล่านี้ และเมื่อจางซ่งรวมคนพวกนี้ไว้ข้างกาย หากท่านเจ้าเมืองคนใหม่เป็นคนซื่อๆ ว่านอนสอนง่าย