เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 329 ชิงชวน
เหวินอันเฉินสัมผัสได้ถึงความนุ่มละมุนบนริมฝีปากที่ประดังเข้ามา อดมิได้ที่จะเบิกตากว้างขึ้นมา
ต่อหน้าเขา จางอวี้หลินมักจะเหนียมอายและเป็นฝ่ายตั้งรับอยู่เสมอ นานทีปีหนจึงจะยอมเป็นฝ่ายรุกเช่นนี้
ทว่าจางอวี้หลินในยามนี้ กลับเร่าร้อนดั่งเปลวเพลิง นางเปรียบเสมือนกองไฟที่กำลังลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง ประหนึ่งจะแผดเผาตัวเอง และแผดเผาเหวินอันเฉินให้มอดไหม้ไปพร้อมกัน
นางกอดเหวินอันเฉินไว้แน่น สอดปลายลิ้นแทรกเข้าไปในริมฝีปากของเหวินอันเฉิน
กลิ่นอายภายในห้องพลันแปรเปลี่ยนเป็นคลุมเครือและเร่าร้อนขึ้นมาในพริบตา เสียงลมหายใจของคนทั้งสองต่างกระชั้นถี่และหนักหน่วงขึ้น เหวินอันเฉินก็ตอบสนองต่อนางอย่างดุเดือดเช่นกัน เขากอดรัดนางไว้ในอ้อมอกอย่างแนบแน่น สองมือลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังและเอวสะโพกของนางอย่างไม่หยุดหย่อน