เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 316 ต้นสายปลายเหตุของคดี
เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทึ่ง ๆ ว่า “ผู้น้อยเปิดภัตตาคารมาหลายปีขนาดนี้ คนที่ดื่มแบบเขานี่เพิ่งเคยพบเป็นครั้งแรกเลย เขาถึงกับไม่ใช้ชามด้วยซ้ำ ยกไหสุราขึ้นมาเทกรอกปากอึก ๆ เอาเลย ส่วนน้ำสุราก็กระเซ็นรดตัวไปตั้งเยอะ กลิ่นสุราฟุ้งคลุ้งไปทั้งตัว”
“ตอนนั้นผู้น้อยก็รู้สึกว่าชักจะทะแม่ง ๆ คนผู้นี้ต้องมีเรื่องในใจแน่ ๆ”
“พูดไปก็กลัวท่านจะหัวเราะเยาะเอา ผู้น้อยไม่ได้เป็นห่วงเขาหรอก แต่กลัวเขาเมาแล้วอาละวาดทุบทำลายข้าวของในร้าน ถ้าต้องชดใช้เงินก็ไม่รู้จะไปทวงกับใคร พอดีตอนนั้นในร้านไม่มีแขกเท่าไร ผู้น้อยเองก็ว่าง ๆ อยู่ เลยไปนั่งคุยกับเขาที่ฝั่งตรงข้าม ให้ตายสิ พอชวนคุยแค่นั้นแหละ คนผู้นี้ก็เปิดปากจ้อ ระบายเรื่องราวออกมาเป็นชุด เล่าให้ฟังตั้งมากมาย”