กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 264 หลับได้อย่างสงบเสียที
มือแต่ละข้างของเขาหิ้วกระสอบป่านข้างละใบ ในกระสอบป่านนั้นนูนพองออกมา ดูเหมือนว่าในกระสอบแต่ละใบจะยัดคนไว้ข้างในคนหนึ่ง ยามนี้ยังคงดิ้นรนขลุกขลักไม่หยุด พลางส่งเสียงอู้อี้ออกมาเป็นระลอก เฉินจี้ดูไม่สูงนัก รูปร่างก็มิได้กำยำล่ำสันเท่าใด ทว่าเรี่ยวแรงที่มือนั้นมหาศาลยิ่ง มือแต่ละข้างของเขาหิ้วคนไว้ข้างละคน สองคนนี้รวมกันเกรงว่าจะหนักเกือบสามร้อยจิน แต่เขากลับถือราวกับหิ้วลูกเจี๊ยบสองตัว ดูสบายแรงยิ่งนัก
เฉินจี้เดินมากลางลาน โยนกระสอบป่านทั้งสองลงกับพื้น จากนั้นก็เตะใส่กระสอบป่านทั้งสองใบอย่างแรงคนละที ทันใดนั้นเสียงครางด้วยความเจ็บปวดก็ดังขึ้นจากในกระสอบ