ตอนที่ 222 เผ่าอาลาเท่อ

ตอนที่ 222 เผ่าอาลาเท่อ

แม้จะเป็นวันที่อากาศหนาวเหน็บ ทว่าผู้ดูแลจวนชั้นในกลับเหงื่อไหลไคลย้อย พอจางจวีเจิ้งเอ่ยถาม เขาก็รีบตอบทันที

ตั้งแต่เมื่อวานเขาก็นำคนมาล้อมลานเรือนเล็กแห่งนี้ไว้แล้ว แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจเล็กน้อยก็คือ ในลานเรือนเล็กแห่งนี้กลับเงียบสงบ ปราศจากความเคลื่อนไหวใด ๆ เขาย่อมเดาได้ว่าที่จางจวีเจิ้งสั่งให้เขาทำเช่นนี้ ย่อมต้องมีเหตุผลเบื้องลึกเบื้องหลังเป็นแน่

ทว่าเขาไม่อยากรู้เลยว่าเพราะอะไร การรู้เรื่องพรรค์นี้ มีแต่จะนำภัยมาสู่ตัว หาใช่เรื่องน่ายินดีไม่ การต้องมารับผิดชอบหน้าที่นี้ เขารู้สึกว่าตนเองซวยเหลือเกิน หากเผลอรู้ความลับเพิ่มขึ้นมาอีกนิด ไม่แน่อาจมีภัยถึงชีวิตได้ ดังนั้นในยามนี้เมื่อต้องเผชิญหน้ากับจางจวีเจิ้ง ในใจเขาจึงประหม่ายิ่งนัก