เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 215 การสอบคัดเลือกขุนนางคือสิ่งสำคัญ
เหวินอันเฉินลอบรำพึงในใจ มิน่าเล่าประวัติศาสตร์ราชวงศ์หมิงถึงได้บันทึกไว้ว่า หนวดเคราอันงดงามของจางจวีเจิ้งยาวจรดหน้าท้อง ช่างมิได้หลอกลวงข้าจริง ๆ!
จางจวีเจิ้งทั้งรูปงาม รูปร่างก็สูงโปร่งสง่างาม อีกทั้งยังมีเคราผืนงามถึงเพียงนี้ ประกอบกับท่วงท่าบารมีที่สั่งสมมาจากการครองตำแหน่งสูงส่งเนิ่นนาน เขาเพียงแค่ไปยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่เอ่ยคำใดแม้แต่ครึ่งคำ ก็ไม่มีทางที่ใครจะมองข้ามตัวตนของเขาไปได้เลย
ไอบารมีอันสูงศักดิ์สง่างามเปล่งประกายรอบกาย ทำให้ผู้คนอดมิได้ที่จะเกิดความยำเกรง ต่อให้เป็นคนที่เกลียดชังเขาที่สุด เช่น จางซื่อเหวย เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา ก็ยังไม่อาจเอ่ยคำคัดค้านออกมาได้แม้แต่ประโยคเดียว
บารมีเช่นนี้ แรงกดดันเช่นนี้ สมแล้วกับสมญาอัครเสนาบดีอันดับหนึ่งแห่งราชวงศ์หมิง