กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 211 ปลายทาง
จากนั้นก็เล่าขั้นตอนของเรื่องราวคร่าว ๆ ออกมาหนึ่งรอบ
โจวซิ่นฟังจบก็ตะลึงงันดั่งไก่ไม้ ก้นกระแทกลงนั่งบนพื้นอย่างแรง แววตาเหม่อลอย ผ่านไปครู่ใหญ่ ลูกตาของเขาจึงขยับหมุน บนใบหน้าปรากฏสีหน้าที่ไม่รู้ว่าหัวเราะหรือร้องไห้ พลันกอดศีรษะร่ำไห้โฮ “เวรกรรมแท้ ๆ เวรกรรม สองพ่อลูกพวกเราทำเรื่องชั่วช้าไว้มากเกินไป นี่มันเป็นเวรกรรมจริง ๆ ลูกที่น่าสงสารของฉัน รู้อย่างนี้ สู้แกไม่ต้องมาสนใจฉัน ให้ฉันตายแทนแกยังดีเสียกว่า ทั้งหมดเป็นเพราะพ่อไร้ประโยชน์ ตอนนั้นตกใจจนลนลาน ทั้งคนโง่งมไปหมด ฉันมันสมควรตาย ฉันโง่เง่าเกินเยียวยา ฉันมันสวะ ฉันทำให้แกต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย”
เหวินอันเฉินมองเขาด้วยสายตาเย็นชา ความผูกพันพ่อลูกระหว่างโจวซิ่นกับโจวอี๋ยังคงลึกซึ้งยิ่งนัก