กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 192 ย้อนกลับมาอีกครา
หวังฉือลิ่วเองก็ไม่ใช่คนโง่เขลาเบาปัญญาอันใด พอมองท่าทางของเหวินอันเฉินเช่นนี้ก็รู้ว่าเขามีเรื่องบางอย่างอยากจะคุยกับตนตามลำพัง เขารับคำคราหนึ่ง แล้วรีบเชื้อเชิญคนทั้งสองเข้าไปข้างในทันที
เมื่อเข้าไปในร้าน สายตาของเหวินอันเฉินก็ตกไปอยู่ที่เครื่องประดับเหล่านั้นบนเคาน์เตอร์ เครื่องประดับกระจุกกระจิกเหล่านี้มีรวมกันเกือบสิบชิ้นได้ มีทั้งปิ่นทอง มีทั้งผ้าคาดหน้าผาก แทบทั้งหมดล้วนตีขึ้นจากทองคำ บางชิ้นด้านบนยังประดับอัญมณีเอาไว้อีกด้วย ดูจากรูปทรงแล้ว กลับเป็นชุดเครื่องประดับศีรษะครบชุดเลยทีเดียว
เหวินอันเฉินยิ้มพลางกล่าว “การค้าของนายไม่เลวเลยนี่! เพิ่งเปิดร้านได้ไม่กี่วัน ก็มีลูกค้ามาจ้างงานแล้วหรือ”