กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 190 ซีตง
เขารู้ดีว่าเหวินอันเฉินไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป จึงมีความเกรงอกเกรงใจอย่างยิ่ง
เหวินอันเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย “ฉันจะออกไปดูหน่อย”
เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะแต่งเนื้อแต่งตัว เพียงสวมเสื้อผ้าและรองเท้า รวบผมขึ้นลวก ๆ แล้วจึงตามเถ้าแก่ลงไป ด้านหน้าประตูโรงเตี๊ยมมีคนผู้หนึ่งกำลังคุกเข่าอยู่ตรงนั้นจริง ๆ รอบข้างยังมีผู้คนจำนวนไม่น้อยล้อมวงชี้ชวนกันดู
เหวินอันเฉินเดินเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด เห็นว่าหน้าตาของคนที่คุกเข่าอยู่นั้นค่อนข้างคุ้นตา เขาเพ่งมองอีกสองแวบ ก็จำได้ทันทีว่านี่คือใคร
นี่ไม่ใช่ซีตงหรอกหรือ พ่อของซีอวิ๋น
“ใต้เท้าเหวินมาแล้ว” เถ้าแก่ผู้นั้นตะโกนบอกซีตง “คุณไม่ได้อยากพบใต้เท้าเหวินหรอกหรือ”