กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 185 ศีรษะคน
“ขอรับ!”
เสมียนหลายคนขานรับเสียงดัง พุ่งทะยานเข้าไปดั่งเสือร้ายตะครุบเหยื่อ กดร่างของซุนอีไว้กับพื้น
เหวินอันเฉินก้าวฉับ ๆ ไปข้างหน้า จ้องมองซุนอีด้วยสายตาเย็นเยียบ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงยะเยือก “ทำไมนายต้องคิดจะหนี”
ซุนอีหน้าซีดเผือด ตัวสั่นงันงกจนพูดไม่ออก บนใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างขีดสุด
ที่นี่ส่งเสียงเอะอะโครมครามดังลั่น ถึงขนาดที่ลานเรือนข้างเคียงยังได้ยิน ทว่าในห้องหับบ้านของซุนอีกลับไม่มีใครโผล่ออกมาเลยแม้แต่คนเดียว ภรรยาของซุนอีล่วงลับไปนานแล้ว เขามีบุตรสาวเพียงสองคนซึ่งแต่งงานออกเรือนไปหมดแล้ว นาน ๆ จึงจะกลับมาเยี่ยมเยียนสักครั้ง ย่อมไม่อาจอยู่คอยปรนนิบัติดูแลข้างกายตลอดเวลาได้