เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 174 ลากต่งหมิงฉางลงน้ำ
“มา ลุกขึ้นเถอะ นั่งลงคุยกัน!” จางซื่อเหวยโบกมือ ส่งสัญญาณให้เฉาอีขุยลุกขึ้น
เฉาอีขุยยืนขึ้น แล้วนั่งลงที่ ที่นั่งรอง ของเขา
“ฉันได้ยินว่า สองสามวันก่อนตอนที่นายกลับเมืองหลวง มีคนขวางทางร้องทุกข์ นายรับคดีนั้นมาแล้วหรือ” จางซื่อเหวยเอ่ยถามขึ้นมากะทันหัน
“ใช่ครับ” เฉาอีขุยเล่าเรื่องราวในวันนั้นคร่าว ๆ หนึ่งรอบ จากนั้นจึงถามว่า “อาจารย์ ท่านก็รู้เรื่องนี้ด้วยหรือครับ”
“ไม่ใช่แค่ฉันหรอก ตอนนี้ทั่วทั้งเมืองปักกิ่ง คนที่ไม่รู้เรื่องคดีนั้น เกรงว่าคงมีไม่มากแล้วล่ะ” จางซื่อเหวยยิ้ม ชำเลืองมองเฉาอีขุยแวบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเนิบช้า “เมื่อวานตอนที่พวกข้าเหล่าเสนาบดีศาลาว่าการกลางเข้าเฝ้าฝ่าบาท ถึงขนาดที่ฝ่าบาทยังทรงตรัสถามถึงคดีนี้ขึ้นมา ไม่รู้เหมือนกันว่าพระองค์ทรงทราบมาจากที่ไหน”