กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 153 ฉินหู่ผู้หม่นหมอง
ตำราเล่มนี้ เขาเริ่มลงมือเขียนตั้งแต่ตอนอยู่ที่ฉินโจวแล้ว และในวันนี้ ก็คือการบันทึกคดีเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้ลงไป
เนิ่นนานผ่านไป เขาจึงผ่อนลมหายใจออกมาแผ่วเบา วางพู่กันลง แล้วเป่าหมึกบนหน้ากระดาษให้แห้งอย่างทะนุถนอม
ในที่สุดก็เขียนเสร็จเสียที
ตัวอักษรบนหน้ากระดาษเรียงรายกันอย่างหนาแน่น ทว่ากลับไม่มีตัวใดที่หวัดหรือยุ่งเหยิงเลยแม้แต่น้อย ทุกตัวล้วนเป็นระเบียบเรียบร้อย ครั้งนี้เหวินอันเฉินไม่ได้ใช้แบบอักษรหลิ่วที่ตนคุ้นเคยที่สุด หากแต่ใช้แบบอักษรก่วนเก๋อ กระบวนการเขียนตำราเล่มนี้ก็คือการฝึกคัดลายมือไปด้วยในตัว เพราะอย่างไรเสีย เขาก็ยังต้องเข้ารับการสอบคัดเลือกขุนนางอยู่ดี การใช้แบบอักษรก่วนเก๋อในการสอบคัดเลือกขุนนางถือว่าปลอดภัยที่สุด