เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 138 มิใช่ทหารจี้เจิ้นอย่างแน่นอน
เมื่อเหวินอันเฉินกล่าวเช่นนี้ ชาวบ้านและเหล่าทหารที่ยืนมุงดูอยู่รอบ ๆ ต่างก็คิดในใจเช่นเดียวกัน “ในฤดูร้อนเช่นนี้ ใครจะว่างจัดใส่เสื้อนวมแดงวิ่งเพ่นพ่านไปทั่ว เรื่องนี้มีเงื่อนงำจริง ๆ”
เพียงคำพูดสั้น ๆ ประโยคเดียว ก็พลิกสถานการณ์ได้ทันที ชาวบ้านไม่ได้รวมตัวกันเรียกร้องให้ลงโทษทหารนายนั้นอย่างดุเดือดอีกต่อไป แต่ละคนต่างกระตือรือร้นอยากจะรู้ความจริงให้กระจ่าง
แม้แต่หนิวฉ่างเกิงก็ยังต้องยอมรับว่าสิ่งที่เหวินอันเฉินพูดมีเหตุผลอย่างยิ่ง ในใจของเขาสะท้านวาบพลางคิด ‘หรือว่าพวกเราจะปรักปรำคนผิดไปจริง ๆ’
ก่อนหน้านี้เขาเชื่อมั่นมาตลอดว่าตนเองคิดถูก แต่ยามนี้ความมั่นใจนั้นเริ่มสั่นคลอนแล้ว
เขาจ้องมองเหวินอันเฉินพลางเอ่ยอย่างลังเลอยู่บ้าง “แล้วความหมายของคุณคือ”