กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 120 ปลดเปลื้องข้อสงสัย
“เช่นนั้นแล้ว ในบรรดาคนที่ถูกสังหารเหล่านี้ อย่างน้อยต้องมีสองคนที่ใช้ดาบ”
ฉู่ป้าหันกลับมามองเหวินอันเฉินแวบหนึ่ง “คุณเห็นว่ามีกี่คนที่ใช้ดาบ คนเดียวหรือสองคน”
“เรื่องนี้ นักศึกษาไม่ทราบจริง ๆ ครับ” หัวใจของเหวินอันเฉินกระตุกวูบอย่างรุนแรง เขาคาดไม่ถึงว่าความสามารถในการสืบสวนคดีของฉู่ป้าผู้นี้จะสูงส่งถึงเพียงนี้ สายตาก็เฉียบคมปานนั้น เพียงมองปราดเดียวก็เห็นจุดพิรุธได้แล้ว เขาแสร้งทำเป็นสงบนิ่ง ยิ้มเจื่อน ๆ กล่าว “ตอนนั้นมีคนนอนอยู่บนพื้นหลายคน คนร้ายคนอื่น ๆ ตะลุมบอนกันเป็นกลุ่ม ส่วนทางด้านนักศึกษาเป็นอีกวงการต่อสู้หนึ่ง”
“มีคนยืนบังอยู่ อีกทั้งตอนนั้นอยู่ในสถานการณ์ความเป็นความตาย ในใจตื่นตระหนก จึงมองเห็นได้ไม่ชัดเจนจริง ๆ ครับ”