เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 104 ดื่มเหล้ากันเถอะ
เขาวิ่งไปเชิญเหวินอันเฉินมาตรวจดูอยู่เรื่อย ๆ แต่ปัญหาก็คือ เหวินอันเฉินมักจะจับผิดหาข้อบกพร่องได้ทุกครั้งไป ช่วงแรกเหวินอันเฉินยังพูดจามีเหตุมีผล มีหลักฐานอ้างอิงจนเขาไม่อาจโต้แย้งได้ แต่พอช่วงหลัง พอหาจุดตำหนิไม่ได้จริง ๆ เหวินอันเฉินก็เริ่มลืมตาพูดจาไร้สาระ ทว่าจ้าวกวงกลับทำอะไรเขาไม่ได้เลยสักนิด เขาไปขอความช่วยเหลือจากสวีเหวยเสียน แต่กลับคาดไม่ถึงว่าจะถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าพบ สวีเหวยเสียนไม่ยอมพบหน้าเขาเลยแม้แต่น้อย
อันที่จริงสวีเหวยเสียนกระจ่างแจ้งถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาสองคนเป็นอย่างดี เรื่องนี้แพร่สะพัดออกไปจนแทบไม่มีใครในทำเนียบที่ว่าการรัฐไม่รู้ และเรื่องนี้ก็ถูกทุกคนตีความไปว่าเหวินอันเฉินกำลังประกาศความไม่พอใจของตนให้สวีเหวยเสียนเห็น แต่รู้ก็ส่วนรู้ เขาไม่คิดที่จะยื่นมือเข้าไปแทรกแซง