กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 96 ตกลง
“ข้อที่สอง” เหวินอันเฉินจ้องเขา พลางกล่าวช้า ๆ “ตอนนี้ผมเป็นเพียงเสมียนใหญ่กองสอบสวนคดีอาญา เป็นแค่เสมียนน้อยเท่านั้น หากภายในหนึ่งปี ผมไม่อาจเป็นขุนนางของราชสำนักอย่างเป็นทางการได้ อย่าว่าแต่สองส่วนเลย แม้แต่หนึ่งส่วนนั้น ผมก็คืนให้คุณ เป็นอย่างไร”
จ้าวฉุนสะเทือนใจอย่างยิ่ง
เหวินอันเฉินมีความมั่นใจเช่นนี้มาจากไหนกัน ช่างมีจิตใจกว้างขวางและกล้าหาญนัก
เขาจ้องเหวินอันเฉินอยู่เนิ่นนาน ก่อนเงยหน้าหัวเราะลั่น “ดี ดี ด้วยความกล้าหาญเช่นนี้ของใต้เท้าใหญ่เหวิน หุ้นส่วนหนึ่งส่วนนี้ให้ท่านไปก็ไม่เสียเปล่า ผมจะรอวันที่ใต้เท้าใหญ่เหวินรุ่งเรืองก้าวหน้า ถึงวันนั้น เฒ่าชราผู้นี้ก็พลอยภูมิใจไปด้วย”
ทั้งสองสบตายิ้ม ก่อนยื่นมือออกมาตบฝ่ามือกัน