กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 80 ผู้น้อยอาศัยอยู่ที่อวี้ซู่หวาน
“จริงด้วย ยังมีสิ่งนี้” เหวินอันเฉินพลันตบศีรษะตนเอง นำเงินตำลึงก้อนเล็กสองก้อนออกมาจากแขนเสื้อแล้วยื่นให้จ้าวซื่อ “รับไว้เถอะ ถือเป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉัน”
จ้าวซื่อรีบชักมือกลับราวกับถูกไฟลวก โบกไม้โบกมือปฏิเสธเป็นพัลวัน “ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก”
“ทำไมจะรับไม่ได้เล่า” เหวินอันเฉินขมวดคิ้ว “ฉันได้ยินพี่อินบอกว่า ที่ดินบ้านเธอล้วนจำนองขายไปหมดแล้ว เหลือเพียงบ้านหลังเดียว หากไม่มีเงินทองเหล่านี้แล้วจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไร รับไว้เถอะ พอกลับไปบ้านเกิดแล้วก็ใช้จ่ายอย่างประหยัด มันเพียงพอให้เธอกินใช้อยู่สามถึงห้าปีทีเดียว”
เขาแบมือออก จ้าวซื่อมองเห็นอย่างชัดเจน เงินตำลึงก้อนเล็กสองก้อนนี้ รวมกันแล้วเกรงว่าอย่างน้อยที่สุดก็มีถึงสิบตำลึง สำหรับเธอแล้ว นี่คือเงินก้อนโตอย่างแท้จริง