เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 74 สมคำร่ำลือ
“หา? หา? อ๋อ ได้ ได้!” ป้าใหญ่จ้าวเมื่อครู่ก็อ้าปากค้างมองดูข้างบนอย่างเหม่อลอยเช่นกัน พอยามนี้ได้ยินคำสั่งของเหวินอันเฉินจึงค่อยได้สติ รีบปิดฝาหม้อลงไป แล้วเอาน้ำราดดับไฟทันที
เมื่อปิดฝาหม้อ ไอน้ำที่พวยพุ่งขึ้นมาก็มลายหายไปแทบทั้งหมดในพริบตา รอจนเปลวเพลิงอัคคีดับลง ของเหลวในหม้อค่อย ๆ เย็นลง ไอน้ำก็หายไปจนหมดสิ้นในที่สุด ส่วนงูตัวน้อยนั้น ก็หดกลับเข้าไปในรอยแตกของกำแพงอย่างรวดเร็ว
บัดนี้ ความจริงได้ปรากฏออกมาแล้ว
แน่นอนว่า สิ่งที่เรียกว่าความจริงปรากฏนั้น ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของเหวินอันเฉินเพียงผู้เดียว คนอื่น ๆ ยังคงมึนงงเป็นไก่ตาแตก!
จางจิ้งซิวทนไม่ไหวก่อนเป็นคนแรก เขาชี้นิ้วไปยังงูตัวน้อยหัวสามเหลี่ยมลำตัวสีดำเมื่อมตัวนั้น แล้วเอ่ยตะกุกตะกัก “เหวินอันเฉิน นี่มันเรื่องอะไรกันแน่เนี่ย”