กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 44 ความจริงกระจ่าง
เหวินอันเฉินพยักหน้าอย่างพึงพอใจ แล้วจึงหันไปสอบถามคุณหนูตระกูลจ้าว คำถามที่เขาใช้ยังคงเป็นคำถามเดิมสองสามข้อนั้น คุณหนูตระกูลจ้าวมีสีหน้าเย็นชา ไร้ความรู้สึก คำตอบที่ให้นั้นไม่ต่างจากจ้าวกวงเลยแม้แต่น้อย
ทว่าพอเหวินอันเฉินถามถึงคำถามสุดท้าย นางกลับลังเลไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยว่า “ถึงอย่างไรเขาก็เป็นพี่ชายฉัน”
เหวินอันเฉินยิ้มบาง “ผมเข้าใจ”
ในยุคสมัยนี้ การปกป้องญาติมิตรที่กระทำผิดถือเป็นเรื่องปกติธรรมดายิ่ง ทั้งยังไม่ถูกสังคมประณามหรือถูกทางการลงโทษ เพราะผู้คนต่างมองว่าเป็นเรื่องของความสัมพันธ์ทางสายเลือด เป็นสิ่งที่สมควรแล้ว
จากนั้นเหวินอันเฉินก็หันไปมองจ้าวฉางชิงพลางหัวเราะเยาะ “จ้าวฉางชิง นายยังมีอะไรจะพูดอีกไหม”