กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 42 จับกุม
เขายิ้มขื่นพลางกล่าวว่า “เดิมทีเฒ่าชราตั้งใจว่าจะไม่พูดเรื่องนี้ไปตลอดชีวิต ต่อให้พูดออกไป ก็ใช่ว่าจะมีใครเชื่อ ทางการก็ใช่ว่าจะสืบคดีให้ เปล่า ๆ จะนำภัยถึงชีวิตมาสู่ตนเอง ทั้งยังทำให้ชื่อเสียงของนายท่านมัวหมอง แต่หากไม่พูด ก็รู้สึกผิดชอบชั่วดีไม่สงบ กล่าวตามจริง หากมิใช่เพราะคุณเชิญเฒ่าชราออกมาหลายครั้งหลายครา อีกทั้งเฒ่าชรารู้ว่าคุณมีฝีมือในการไขคดี คำพูดเหล่านี้ เฒ่าชราคงไม่พูดเด็ดขาด”
ครั้นพูดคำเหล่านี้จบ เขาก็ถอนหายใจยาว สีหน้าราวกับยกภูเขาออกจากอก รู้สึกว่าทั้งตัวเบาสบายขึ้นไม่น้อย
เหวินอันเฉินก็โล่งอกเช่นกัน เขารู้ว่าข้อสันนิษฐานของตนคงถูกต้องเป็นส่วนใหญ่
จากนั้นเขาจึงถามอีกว่า “ท่านยังรู้อะไรอย่างอื่นอีกหรือไม่”