กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 38 สืบข่าวลับ ๆ
เหวินอันเฉินตระหนักได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล แม้ในใจจะราวคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ แต่บนใบหน้ากลับไม่แสดงอาการ เขาคิดแผนการขึ้นมาได้ฉับพลัน จึงบิดต้นขาตนเองแรง ๆ พอเจ็บก็ร้องออกมาคำหนึ่ง คุกเข่าลงข้างเฟิงผู้ตรวจการ แล้วร้องไห้โฮลั่น แน่นอนว่าเขาเพียงร้องแหกปาก เสียงดังมาก แต่ไม่มีน้ำตาไหลออกมาสักหยด
เฟิงผู้ตรวจการที่อยู่ข้างเขาไม่รู้เรื่องนี้ เห็นเขาร้องไห้เศร้าสร้อย พลันรู้สึกว่าได้พบสหายรู้ใจ จึงคว้ามือเหวินอันเฉินไว้ ร้องไห้กล่าวว่า “น้องชาย จ้าวพี่ชายเป็นคนดีมากแท้ ๆ เหตุใดถึงจากไปเช่นนี้ เมื่อคืนฉันไม่น่าพูดเช่นนั้นกับเขาเลย!”