กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 32 ตีไม้ลงทัณฑ์
หลังกล่าวถ้อยคำเกรงใจกับเหล่าเสมียนอยู่สองสามประโยค คนเหล่านั้นก็รู้ความและขอตัวลา
“เป็นอย่างไรบ้าง?” เหวินอันเฉินยิ้ม “ต่อไปนี้ ที่นี่คือบ้านของเรา!”
“บ้านของเรา!” เซี่ยเสาฉวิ่นทวนช้า ๆ รอยยิ้มเปี่ยมล้นบนใบหน้า นางพยักหน้าอย่างหนักแน่น “นี่คือบ้านของเรา!”
จากนั้นทั้งสองก็เริ่มจัดบ้าน
มีสิ่งของมากมายที่ต้องซื้อ ทั้งคู่จึงไปเลือกซื้อจากร้านต่าง ๆ ราวกับคู่สามีภรรยาที่รักใคร่กันจริง ๆ เมื่อซื้อเสร็จก็จ้างเกวียนใหญ่นำกลับบ้าน เห็นได้ชัดว่าเซี่ยเสาฉวิ่นตื่นเต้นและดีใจมาก เดิมนางเป็นคนขี้อาย พูดไม่มาก แต่บ่ายวันนี้กลับจับมือเหวินอันเฉิน พูดคุยกับเขาไม่หยุด
กลับถึงบ้านก็จัดวางข้าวของกันพักใหญ่