ตอนที่ 27 เป็นบ่าวรับใช้

ตอนที่ 27 เป็นบ่าวรับใช้

เหวินอันเฉินกำลังจะเอ่ยอะไรบางอย่าง จู่ ๆ หลิวจางซื่อก็คุกเข่าลงตรงหน้าเขา โขกศีรษะอย่างแรงหลายครั้ง พลางสะอื้นกล่าวว่า “พระคุณของกวนเหรินยิ่งใหญ่ดุจขุนเขาดุจมหาสมุทร ฉันซาบซึ้งจนสุดหัวใจ มิรู้จะตอบแทนอย่างไร ชั่วชีวิตนี้ฉันยินดีเป็นบ่าวรับใช้ คอยปรนนิบัติอยู่ข้างกายกวนเหริน”

เธอมองเหวินอันเฉินตาปริบ ๆ ท่าทางน่าสงสาร ในดวงตาเต็มไปด้วยความคาดหวังและความหวัง

“พูดอะไรกันแบบนั้น” เหวินอันเฉินหัวเราะอย่างขมขื่น “ฉันเห็นว่าเธอก็เป็นผู้เสียหาย ไม่ควรต้องตายเพราะเรื่องนี้ ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังตั้งครรภ์อยู่ ส่วนเรื่องเป็นบ่าวรับใช้อะไรนั่น อย่าได้พูดถึงอีก”