เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 24 ความจริงปรากฏ
คนพวกนี้ล้วนเชี่ยวชาญการสังเกตสีหน้าและกิริยาท่าที จะมองไม่ออกได้อย่างไรว่าวันนี้จวนตระกูลจางกำลังจะเผชิญปัญหาใหญ่?
ประตูใหญ่ของตระกูลใหญ่เช่นนี้ปกติไม่เปิดต้อนรับผู้ใดง่าย ๆ เหวินอันเฉินและพวกเข้าทางประตูข้าง เพิ่งก้าวถึงลานเรือน จางลิ่วซิงก็เดินลนลานเข้ามาทันที เหวินอันเฉินเห็นเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างเขา ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นพลัน ชี้นิ้วสั่งว่า “จับตัวเขา!”
ทันทีที่เห็นคนกลุ่มนี้ จางเส้าชิ่งก็รู้ว่าท่าไม่ดี จึงหันหลังวิ่งหนี เขาร่างสูงใหญ่ ก้าวขายาว พริบตาเดียวก็วิ่งออกไปไกลแล้ว ทว่าในเวลานั้นเอง จัวอันผิงตวาดต่ำ พลันพุ่งตัวออกไป เพียงชั่วอึดใจก็ตามไปถึงด้านหลังจางเส้าชิ่ง คว้าไหล่เขาไว้แล้วเหวี่ยงลงพื้นอย่างแรง
ร่างอ้วนใหญ่หนักกว่าร้อยหกสิบจินถูกเหวี่ยงกระแทกพื้นอย่างหนัก จนจางเส้าชิ่งร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด