เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 17 ไต่สวนคดี
“ยอดเยี่ยมไปเลย!” เซี่ยเสาฉวิ่นดีใจจนแทบลืมตัว มองเหวินอันเฉินแล้วพูดซ้ำอีกครั้ง “คุณเก่งมาก!”
แม้ปากยังไม่ยอมรับ แต่ความจริงเป็นเช่นนี้แล้ว เซี่ยเสาฉวิ่นถูกกำหนดให้ต้องติดตามเหวินอันเฉิน นางจึงคิดแทนเขา ดีใจแทนเขา เหวินอันเฉินในตอนนี้มีความสามารถและโดดเด่นถึงเพียงนี้ แตกต่างอย่างชัดเจนจากคนป่วยกระเสาะกระแสะผู้นั้นในอดีต ยิ่งทำให้นางรู้สึกว่าชีวิตปัจจุบันล้ำค่า
การได้อยู่ข้างกายบุรุษเช่นนี้ เดิมทีก็คือความสุขอย่างหนึ่ง
เหวินอันเฉินเรียกเสี่ยวเอ้อร์ สั่งอาหารหลายอย่างให้ยกขึ้นมา แล้วกินกับเซี่ยเสาฉวิ่นในห้อง
คาดไม่ถึงว่าหลังเขานั่งลง เซี่ยเสาฉวิ่นกลับคอยปรนนิบัติอยู่ข้าง ๆ ไม่ยอมนั่งลงกิน เพียงคีบอาหาร เติมข้าว คอยดูแลเขาอยู่ด้านข้าง ทั้งมื้อเย็นเมื่อวานและมื้อเช้าวันนี้ก็เป็นเช่นนี้