กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 6 สถานการณ์โกลาหล
เขาเป็นผู้ที่ให้ความสำคัญกับบารมีและความสงบนิ่งเสมอมา ไม่ค่อยมีเวลาที่เสียกิริยาเช่นนี้ ทว่าวันนี้ เขาไม่อาจควบคุมโทสะได้จริง ๆ!
การที่ตนเองเดินทางมาครั้งนี้ พูดให้ชัดก็คือมาเช็ดก้นล้างสิ่งปฏิกูลให้ผู้ใต้บังคับบัญชาผู้นี้ ผลปรากฏว่าเมื่อวานพอตนมาถึง หมอนี่กลับไม่โผล่หัวมาคารวะเลยแม้แต่น้อย อาจารย์ผู้คุมสอบของพวกเราถือเป็นสหายร่วมรุ่นสอบ นับว่ามีความสัมพันธ์อยู่บ้าง ฉันจึงยอมโอนอ่อนให้แกสักครั้ง แกไม่เห็นคุณค่าก็ช่างเถอะ แต่เหตุใดจึงต้องทำเรื่องโง่เง่าเช่นนี้อีก?
ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี
เขาออกคำสั่งกับวังตงฮว่าว่า “แกไป เรียกมันมา เฒ่าชราผู้นี้จะซักถามมันเอง!”
“รับทราบ!” วังตงฮว่ารับคำสั่งแล้วถอยออกไป