กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 300 ขอบคุณที่ยังมีชีวิตอยู่
ตูม!
สมองของเหลยเยว่ว่างเปล่าไปชั่วขณะ
เสียงที่คุ้นเคยนี้...
น้ำเสียงที่คุ้นเคยนี้...
เขาเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน มองเข้าไปในร้านด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา
เห็นเพียงร่างที่คุ้นเคยกำลังนั่งอยู่อย่างสงบหน้าเคาน์เตอร์ร้านของชำ ในมือถือถ้วยน้ำชาที่มีไอความร้อนกรุ่น
เขาสวมเสื้อผ้าสะอาดสะอ้าน บนใบหน้ามีรอยยิ้มสุขุมตามแบบฉบับของเขา ร่างกายไร้รอยขีดข่วน
ไม่ใช่แค่เขา