กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 287 ไม่ต้องมาแกล้งโง่ต่อหน้าผม มันไม่มีความหมายหรอก
เฉินเฟิง: “ขอเวลาผมสองนาที ผมอยากปรึกษากับเพื่อนของผมสักหน่อย”
เด็กหนุ่มพยักหน้า: “ได้”
เด็กหนุ่มนั่งลงบนก้อนคอนกรีต
เขาหยิบเศษหินขึ้นมาเม็ดหนึ่งแล้วพลิกไปมาบนปลายนิ้วอย่างคล่องแคล่ว
เฉินเฟิงหันหลังกลับไปกวักมือเรียกหลี่หยวนกวางและซุนเหมียว
คนไม่กี่คนรีบมารวมตัวกันเป็นวงกลมเล็ก ๆ ที่แน่นหนา
พลังจิตสายหนึ่งพุ่งพล่านออกมาเพื่อแยกโลกย่อยแห่งนี้ออกไปชั่วคราว
เฉินเฟิงลดเสียงลง: “ถามได้สามคำถาม”