กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 229 กาลเวลาเปรียบดั่งผีเสื้อขยับปีก
“พวกเราเปรียบเสมือนคนที่กำลังทิ้งก้อนหินลงไปในแม่น้ำที่ไหลอย่างราบเรียบก้อนแล้วก้อนเล่า พยายามจะสร้างเขื่อนเพื่อขวางกั้นสายน้ำไม่ให้ไหลไปข้างหน้า”
“แต่แม่น้ำเพื่อที่จะแก้ไขการกระทำของพวกเรา มันได้เลือกวิธีที่ง่ายและรุนแรงที่สุด... นั่นก็คือการก่อให้เกิดอุทกภัย พัดพาทุกอย่างกลับคืนสู่ร่องน้ำที่มันกำหนดไว้แต่เดิม”
คำพูดนี้ ไม่ใช่การถามหลินม่อ แต่เหมือนเป็นการแสวงหาคำตอบจากนกกระจอกมากกว่า
หลินม่อเมื่อได้ยินเช่นนั้น ก็หันไปมองนกกระจอกเช่นกัน เขารอคอยคำตอบของมันอย่างเงียบเชียบ
นกกระจอกหมุนหัวไปมา ดวงตาดำขลับเล็กจ้อยมองไปทางฉือเจิ้งหยาง
【ข้อสันนิษฐานของเจ้ามีเหตุผลไม่น้อย】