กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 227 แคว้นเซิ่งเซี่ยงที่ขาดการติดต่อ
“หายไปแล้วงั้นหรือ?”
เสียงของเหล่าเฉียนแหบแห้ง ราวกับกระดาษทรายสองแผ่นกำลังเสียดสีกัน
บนภาพฉายโฮโลแกรม ท้องฟ้ากระจ่างใสราวกับถูกชะล้าง เหลือเพียงดวงอาทิตย์ดวงเดียวที่แผ่แสงและไอความร้อนออกมา
ราวกับว่าโลงยักษ์สำริดที่เผาผลาญท้องฟ้าและต้มมหาสมุทรเมื่อครู่ รวมถึงภาพอันน่าสะพรึงกลัวที่สั่นคลอนโลกทัศน์ของทุกคนนั้น เป็นเพียงภาพหลอนที่เกิดขึ้นพร้อมกันของทุกคน
ทว่าสภาพพื้นห้องประชุมที่เละเทะ และหัวใจของทุกคนที่ยังคงเต้นรัวไม่หยุด ต่างกำลังเตือนสติพวกเขาว่านั่นไม่ใช่ภาพหลอน
“ไม่......ไม่ใช่หายไป”
นักวิจัยที่จ้องมองข้อมูลอยู่ตลอดเงยหน้าขึ้นทันควัน ใบหน้าของเขาไร้สีเลือดและเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น
“มัน......มันลงจอดแล้ว!”