กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 144 พวกเขา... ยังจำพ่อฉันได้
ผู้กองหลี่: "นี่คือสิทธิ์ของคุณ"
"ไม่ต้องคอยดูสีหน้าใคร และไม่จำเป็นต้องมีความกังวลใด ๆ ทั้งสิ้น"
สมองของจางเหิงว่างเปล่าไปชั่วขณะ
สิทธิ์งั้นหรือ?
คำคำนี้สำหรับเขาแล้ว มันห่างไกลและฟุ่มเฟือยเกินไป
"คุณยังไม่ต้องรีบตอบก็ได้" ผู้กองหลี่เก็บเอกสาร "คุณกลับไปทำงานก่อนเถอะ รอให้มีเวลาแล้วค่อยพิจารณาให้ดีอีกที"
"นี่คือช่องทางติดต่อของผม มีเรื่องอะไร เวลาไหน ก็สามารถโทรมาที่เบอร์นี้ได้เสมอ"
เขายื่นการ์ดใบหนึ่งมาให้