กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 134 สมรภูมิไร้ควันปืน
คนกลุ่มหนึ่งเห็นโหยวเหลียงเช่อและหวังเถียนจึงเดินตรงเข้ามาหา
“โอ้? คุณโหยว?” ชายผิวขาวพูดด้วยภาษาอาณาจักรมังกรที่ติดสำเนียงเล็กน้อย เขาเป็นฝ่ายยื่นมือออกมาเอง “บังเอิญจริง ไม่นึกว่าจะได้พบคุณที่นี่”
รอยยิ้มบนใบหน้าของโหยวเหลียงเช่อพอเหมาะพอดี ไม่ดูตื่นเต้นจนเกินไปและไม่เสียมารยาท
เขายื่นมืออวบ ๆ ออกไปจับมือกับอีกฝ่ายเบา ๆ
“สมิธ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”
สมิธปล่อยมือ สายตากวาดมองโหยวเหลียงเช่อและหวังเถียนรอบหนึ่ง แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งที่สังเกตได้ยาก
“คราวนี้อาณาจักรมังกรจัดเต็มจริง ๆ ถึงกับทำให้คนใหญ่คนโตหลายคนต้องตื่นตระหนก แต่ว่า...”