กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 110 ผานกู่
ขาปล้องทั้งแปดของซินมี่เคลื่อนที่ไปบนพื้น ส่งเสียงซ่าเบา ๆ
ส่วนท้องที่เหมือนหินออบซิเดียนของนางสะท้อนแสงไฟสลัวจากสมรภูมิในระยะไกล ทว่าร่างกายส่วนบนที่เป็นร่างหญิงสาวงดงามเย้ายวนกลับนิ่งสนิท ทำให้เกิดความรู้สึกขัดแย้งที่ดูประหลาดอย่างยิ่ง
นางมองไปทางทีอา
“เจตจำนงของจักรพรรดินีจำเป็นต้องได้รับการปฏิบัติอย่างแม่นยำ”
“เสียงรบกวนใด ๆ ที่เกิดจากความคิดส่วนบุคคล ถือเป็นการลบหลู่ต่อองค์จักรพรรดินี”
หูแมวขนฟูของทีอาขยับอย่างหงุดหงิด เส้นผมสีเงินขาวไหวไปตามจังหวะ
“รู้แล้วน่า รู้แล้ว”
ภายนอกทีอาทำหน้ายิ้มแย้ม แต่ในใจกลับก่นด่า: ยัยนี่เหมือนคนบ้า พอแตะเรื่องภารกิจของจักรพรรดินีทีไร ก็ทำตัวเคร่งเครียดจนน่ารำคาญ