กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 106 เหอะ! พี่เสแสร้ง!
จางเหิงยังคงมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า เขาเอ่ยถามอย่างอารมณ์ดีว่า “เป็นไง? เสียดายแล้วเหรอ?”
เจิ้งอี้เจี๋ยขบกรามแน่น พยายามยันตัวลุกขึ้นจากพื้นอย่างยากลำบาก สายตาเย็นชาจ้องมองจางเหิง
“ผลึกต้นกำเนิดฉันรับไว้ก่อน......”
สิ้นเสียงเขาก็พุ่งตัวเข้าไปทันที ไม่รอให้จางเหิงได้ทันตั้งตัว เขากระชากห่อสัมภาระบนหลังอีกฝ่ายลงมาอย่างแรง
แม้จางเหิงจะไม่ได้คิดจะขัดขืน แต่เขาก็คาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะไร้มารยาทถึงเพียงนี้
ความเร็วที่แสดงออกมานั้นเหนือกว่ามาตรฐานของคนทั่วไปอย่างสิ้นเชิง
ท่าทางของเจิ้งอี้เจี๋ยดิบเถื่อนและไม่เกรงใจแม้แต่น้อย
เมื่อเทียบกับการยอมรับความหวังดีของผู้อื่นแบบตั้งรับ