กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 70 มีชีวิตอยู่ ก็ดีแล้ว
ความเงียบงันมรณะ
ความเงียบงันมรณะปกคลุมไปทั่วที่ราบรกร้างแห่งนี้
การเผชิญหน้าของอสูรระดับเจ้าแคว้นระดับเอทั้งสาม ทำให้บรรยากาศหนืดข้น ทุกลมหายใจแฝงไปด้วยแรงกดดันอันหนักอึ้ง
ขาแมงมุมหินออบซิเดียนแปดขาด้านหลังของซินมี่หดเกร็งโดยไม่รู้ตัว ปลายแหลมทิ่มลึกลงไปในพื้นทรายใต้ฝ่าเท้าเพื่อประคองร่าง
สายตากวาดมองไปที่ผานกู่และวิโอลา
"เจ้าสองตัวนี้ แต่ละตัวล้วนไม่ใช่ตัวตนที่อ่อนแอกว่าข้า"
"หากลงมือ ข้าไม่มีทางชนะเลยแม้แต่น้อย"
การครุ่นคิดเพียงชั่วครู่จบลงเพียงเท่านี้