กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 62 แค่นี้แหละ สัตว์ประหลาดตัวใหญ่สะใจดีนัก!
คิดมาถึงตรงนี้ ม่อฟางแสร้งทำเป็นเดินเข้าไปใกล้สหายที่อยู่ข้างๆ แสร้งทำเป็นถามด้วยความหวังดีว่า:
“เมื่อครรภ์ฉันเห็นเจ้าหมอนั่นแอบใช้กระสุนของนาย ให้ฉันช่วยเป็นพยานให้ไหม?”
ทว่ากลับเห็นอีกฝ่ายโบกมือ: “ใช้ก็ใช้สิ”
ชายหนุ่มที่กำลังสู้จนมันมือได้สติขึ้นมาทันท่วงที ถอยหลังไปหนึ่งก้าว: “แค่กระสุนนิดหน่อยเอง ไม่เป็นไรหรอก ไม่ได้มีค่าอะไรนักหนา”
“อีกอย่างฉันเป็นคนเกียจคร้านเรื่องยุ่งยาก แต่ก็ขอบคุณนะ พี่ชาย”
ม่อฟางยิ้มกล่าว: “อ๋อ ที่แท้พวกคุณก็รู้จักกันนี่เอง ฉันเสียมารยาทแล้ว”
ชายหนุ่มยิ้มพยักหน้าให้ม่อฟาง แล้วก็ไม่สนใจอีก
ม่อฟางไม่ได้หน้าหนาเข้าไปใกล้ต่อ