กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 41 ความยากระดับคนธรรมดา
ภายนอกร้านขายของชำ ทัศนวิสัยต่ำมาก
เม็ดทรายกระทบใบหน้าจนรู้สึกแสบ
แต่ไม่มีใครถอย
ตั้งแต่รู้ว่านี่คือโลกของเกม จิตใจก็เปลี่ยนไปแล้ว
เพื่อไม่ให้ถูกทิ้งห่าง พวกเขาต่างกุมมือกันและกัน เดินเรียงแถวเหมือนตั๊กแตน คลำทางไปข้างหน้า
“พี่เหมิ่ง! ตรงนี้มีซูเปอร์มาร์เก็ต!” เสียงของซูเว่ยไฉดังมาจากทางซ้าย
นั่นเป็นอาคารที่พังทลายลงไปครึ่งหนึ่ง
ชั้นวางของล้มระเนระนาด บนพื้นเต็มไปด้วยเศษแก้วและขยะที่เน่าเปื่อย