กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 122: พี่ลู่ ยั้งมือก่อน!
“ในที่สุดก็มา!”
ดวงตาของลู่เซิ่งฉายแววตื่นเต้น เขาไม่ได้รีบเข้าไปในสมรภูมิจื่อเวย แต่กำป้ายประจำตัวไว้แล้วไปสมทบกับเผยเส่ากงและคนอื่นๆ ก่อน
จากประสบการณ์ของรุ่นพี่ ขอแค่ตอนเข้าสมรภูมิจื่อเวยอยู่ใกล้กับเพื่อนร่วมทาง จุดฟื้นคืนชีพเริ่มต้นที่ถูกส่งไปยังทวีปเทพเจ้าก็จะอยู่ใกล้กันมากขึ้น
นี่จึงเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้มีคนเลือกจับมือร่วมมือกันมากมาย
“มา จับมือกันเข้าสมรภูมิจื่อเวย”
ฟู่ชิงจับมือน้องสาวไว้ด้วยมือซ้าย ส่วนมือขวายื่นไปทางเผยเส่ากงกับคนอื่นๆ “เข้าไปแล้วก็อย่าปล่อยมือกันนะ สมรภูมิจื่อเวยยังต้องเคลื่อนย้ายอีกครั้ง”
ทุกคนพยักหน้า จากนั้นก็รีบยื่นมือมาจับกัน
ลำดับคือ กู้ชิงหาน—ลู่เซิ่ง—เผยเส่ากง—ฟู่ชิง—ฟู่ชิ่งชิ่ง