บทที่ 110: สระน้ำนมแก่นพิภพบัวมรกต

บทที่ 110: สระน้ำนมแก่นพิภพบัวมรกต

เขตการค้าอยู่ใจกลางดาวจื่อเวย เป็นเมืองสมัยใหม่ขนาดมหึมา นอกจากร้านค้าแล้ว ยังมีแผงลอยและพ่อค้าแม่ค้าหลากหลายประเภท ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยผู้คนที่เดินขวักไขว่

ยิ่งไปกว่านั้น กลิ่นอายของทุกคนยังน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

ที่นี่แตกต่างจากดาวครามซึ่งเป็นสถานที่เล็กๆ ที่แทบไม่มีโอกาสได้เห็นเทพแท้จริงขั้นหนึ่ง ลู่เซิ่งเพิ่งเข้าใจอย่างแท้จริงในเขตการค้าว่าอะไรคือ ‘ครึ่งเทพเดินกันเกลื่อน เทพแท้จริงมีมากมายยิ่งกว่าสุนัข’

ลูกค้าทุกคนที่เดินอยู่บนถนนที่นี่ เก้าสิบเก้าจากร้อยคนล้วนเป็นเทพเจ้าระดับครึ่งเทพขึ้นไป

แม้แต่เจ้าของร้านทั่วไปก็อาจเป็นเทพแท้จริงขั้นสามหรือกระทั่งขั้นสี่ เพียงนั่งอยู่ตรงนั้นก็แผ่กลิ่นอายชวนหวาดหวั่นออกมาทั่วร่าง

ในสถานที่ที่ทุกตารางเมตรมีค่าดั่งทองคำ การสามารถจับจองพื้นที่สักผืนเพื่อเปิดร้านได้ ย่อมแสดงถึงพลังอย่างหนึ่งในตัวเอง