บทที่ 87: จำลองสงครามอีกครั้ง

บทที่ 87: จำลองสงครามอีกครั้ง

ความขัดแย้งระหว่างมนุษย์หินกับมนุษย์คลี่คลายได้อย่างง่ายดาย

ส่วนบริวารก๊อบลินศิลาเทานั้นหลงใหลการหลอมสร้างอยู่แล้ว อีกทั้งยังเป็นบุคลากรสายงานเฉพาะทางที่มีประโยชน์มากกว่ามนุษย์หินมาก ลู่เซิ่งจึงลดภาระงานของพวกมันลง ชีวิตจึงไม่ได้เหน็ดเหนื่อยนัก

ดังนั้น ต่อให้พวกมันมีสติปัญญาขึ้นมา ก็ยังพอใจกับสภาพปัจจุบัน ในหัวไม่มีความคิดจะต่อต้านอยู่เลย

เผ่าพันธุ์ต่างๆ ภายในโลกย่อยเริ่มอยู่ร่วมกันอย่างมั่นคง ขณะเดียวกันทรัพยากรส่วนเกินทั้งหลายก็ถูกเสี่ยวอ้าย สิ่งมีชีวิตอัจฉริยะ นำไปขายหรือจัดซื้อ จึงไม่เกิดการกองสุมของทรัพยากร

มาถึงตอนนี้ โอสถชำระไขกระดูก น้ำนมหินรวมจิตวิญญาณ และโอสถเพิ่มพลังบำเพ็ญชนิดต่างๆ ล้วนกลายเป็นของพื้นฐานที่ประชากรในโลกย่อยมีติดตัวกันหมดแล้ว

ส่วนคนที่มีฐานะสูงและพรสวรรค์ดี ก็ยิ่งมีสิทธิ์เข้าสู่สระยมธารชุบกายและแดนเซียนเผิงไหลเพื่อฝึกฝน

สำหรับบ่อกลั่นปราณวิญญาณนั้น มีเพียงผู้ที่สร้างคุณูปการใหญ่หลวงและทำความดีความชอบให้แก่อาณาจักรเทพเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์เข้าไป นี่คือทรัพยากรระดับสูงสุดที่เป็นแกนกลางอย่างแท้จริง