กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 74: ความแตกต่างระหว่างคนกับคน
หลังอาจารย์ออกไปแล้ว เดิมทีลู่เซิ่งก็คิดจะกลับเลยเหมือนกัน แต่หนานกงเวิ่นหย่ากลับหันมาทำท่าน่ารักใส่พลางพูดว่า “นักเรียนลู่เซิ่ง นายไม่คิดจะร่วมทีมกับพวกเราจริงๆ เหรอ?”
“เฟิงชิงหยางกับพวกเขารวมทีมกันตั้งหลายสิบคนแล้ว ส่วนหลงอ้าวเทียนดูเหมือนจะลงมือคนเดียว แต่จริงๆ ก็มีคนตระกูลหลงคอยช่วยอยู่ เพื่อให้ติดสิบอันดับแรกของกิจกรรมครั้งนี้ นักเรียนที่มีฝีมือแทบทุกคนจึงเลือกจับทีม แล้วรวบรวมทรัพยากรทั้งหมดไว้ที่คนคนเดียว”
“ถึงนายจะแข็งแกร่งมาก แต่มีแค่คนเดียว ยากจะสู้ทีมที่มีสมาชิกหลายสิบคนได้ สู้มาร่วมมือกับตระกูลหนานกงของพวกเราดีกว่า ถึงตอนนั้นนายได้ที่หนึ่ง ส่วนพวกเราติดสิบอันดับแรก แล้วค่อยแบ่งคะแนนสะสมกันคนละครึ่ง เป็นไง?”
ระหว่างพูด หนานกงเวิ่นหย่าจ้องลู่เซิ่งด้วยดวงตาฉ่ำน้ำ ทำท่าทางน่าสงสารจนใครเห็นก็ใจอ่อน