เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่สาว! ฉันเตรียมตัวเสร็จแล้ว!”
เสี่ยวถ่ากอดสเกตบอร์ดตัวน้อยของเธอแล้วโบกมือให้หลงเชียนอย่างดีใจ คาไซเอ่อร์ก็กระโดดขึ้นมาด้วย
“เฮ้ เสี่ยวเชียน เสี่ยวถ่า พวกเธอตั้งใจจะไปไหนกันน่ะ?”
เสี่ยวถ่ามองคนที่มีหน้าตาเหมือนกับแม่ในความทรงจำของเธอไม่มีผิดเพี้ยน เกิดความรู้สึกสนิทสนมขึ้นมา
“สวัสดีค่ะคุณน้า~”
“พวกเราตั้งใจจะออกไปจับปลาน่ะค่ะ”
คาไซเอ่อร์ลูบหัวกลม ๆ ของเธอ
“ฝนตกหนักขนาดนี้ยังจะออกไปจับปลาอีกเหรอ”
“ไม่รู้ว่าฝนจะหยุดตอนไหน ถือโอกาสตอนที่ฝนยังไม่หนักมาก พวกเรารีบไปจับปลากันดีกว่าค่ะ”
ถ้าฝนตกหนักกว่านี้ เธอคงไม่ยอมให้เสี่ยวถ่าออกทะเลแน่ แต่จะให้เสี่ยวถ่าใช้ชีวิตอยู่ในคอมฟอร์ตโซนตลอดไปก็ไม่ได้ มนุษย์สัตว์ต้องได้รับการฝึกฝนให้มากเข้าไว้ ในอนาคตเมื่อพลังที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ถูกปลดปล่อยออกมา เธอจำเป็นต้องมีร่างกายที่แข็งแกร่งเพื่อรองรับพลังเหล่านั้น