กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อาชิง เธอเพิ่งฟื้น คุณทำอะไรน่ะ เป็นอะไรไหม ให้ฉันดูหน่อย”
ไก้ซื่อกุมหน้าอก คิ้วเรียวขมวดมุ่น
“ตรงนี้เจ็บจัง คุณช่วยนวดให้ฉันหน่อยสิ”
เกราะจักรกลของเจ๋อชิงบินออกมาทันที มันครอบคลุมร่างไก้ซื่อแล้วพ่นสเปรย์รักษาใส่เธอ สเปรย์รักษาที่มีฤทธิ์ฉุนและแรงดันสูงนี้ ตอนที่หลงเชียนฟื้นขึ้นมาครั้งแรกก็เคยลิ้มรสจนเกือบแย่มาแล้ว
“แค่กๆ พอแล้ว พอแล้ว!! แค่กๆ!!”
เกราะจักรกลบินกลับมาข้างกายเจ้าของ เจ๋อชิงกลับสู่โหมดหน้าตาย
“คุณไก้ซื่อยังมีตรงไหนไม่สบายอีกไหม? ตราบใดที่หัวใจไม่แตกสลาย สเปรย์รักษาทางการทหารก็รักษาได้หมด”
ไก้ซื่อพูดอย่างไม่เต็มใจ
“ขอบคุณนะ เสี่ยวเชียนยังมีกับข้าวอีกไหม? กินแต่โจ๊กมันจืดชืดจัง ฉันอยากกินเนื้อเหลือเกิน”
“นี่เป็นโจ๊กเค็ม เธอเพิ่งฟื้นต้องกินอะไรที่ย่อยง่ายหน่อย เที่ยงนี้ฉันจะตุ๋นซุปไก่ให้ ส่วนตอนเย็นค่อยกินเนื้อดีไหม”