เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เกิดอะไรขึ้นเหรอ”
“ไม่มีอะไร”
“โฮ่ง โฮ่ง!!”
เสี่ยวถ่าที่ยังงัวเงียได้ยินเสียงสุนัขเห่าก็ดีดตัวลุกขึ้นทันทีแล้ววิ่งออกไปนอกประตู
“เสี่ยวเทียน! ว้าว!!!”
เสี่ยวถ่ากระโดดสูงขึ้นไปบนหลังกว้างของเสี่ยวเทียนแล้วกลิ้งไปมาอย่างมีความสุข หลงเชียนรีบใช้ดวงตาแท้จริงตรวจสอบว่าหลังของเสี่ยวเทียนบาดเจ็บหรือไม่ เจ้าก้อนเนื้อก้อนใหญ่ขนาดนี้ถ้าทับเสี่ยวเทียนจนพังจะทำอย่างไร โชคดีที่ในฐานะสุนัขดำยักษ์กลายพันธุ์ โครงกระดูกของมันแข็งแกร่งอย่างน่าอัศจรรย์ ก้อนเนื้อก้อนใหญ่ขนาดนี้ตกลงมาใส่กลับไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว
“เสี่ยวถ่า อย่าทับเสี่ยวเทียนจนบาดเจ็บสิ”
เสี่ยวถ่ากอดเสี่ยวเทียนแล้วหอมไปหลายฟอด
“ฉันไม่มีทางทับเสี่ยวเทียนจนบาดเจ็บหรอกนะ ฉันลงพื้นเบาจะตาย”
“โฮ่ง โฮ่ง!” เสี่ยวถ่าพูดถูก!!