เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ขาที่มีขนยาวเส้นหนึ่งโผล่ออกมา หลงเชียนยัดมันกลับเข้าไป โจรสลัดระหว่างดวงดาวบนดาวเคราะห์ GR ต่างพากันเดินออกมาจากใต้ดิน พวกเขามองดูอุกกาบาตที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ แล้วโอบกอดกันและกัน เบื้องหน้ามหันตภัยครั้งใหญ่ มนุษย์ทำสิ่งใดก็ล้วนไร้ผล
คนจากตระกูลหัว D ต่างโอบกอดกันเช่นกัน หัวหน้าหน่วยอวี่มองดูศพที่เกลื่อนกลาด จบลงแบบนี้ก็ดีแล้ว ให้บาปกรรมทั้งหมดหายไปพร้อมกันเสียที
ขาที่มีขนโผล่ออกมาอีกครั้ง หลงเชียนยื่นศีรษะเข้าไป
“เงียบไว้! ปกป้องเสี่ยวถ่ากับเสี่ยวซื่อให้ดี!”
“จี๊!”
ขาทั้งแปดของแมงมุมส่วงจูต่างตวัดไปมา พวกมันกำลังตีกันเอง
‘นายท่านให้โอกาสฉันครั้งหนึ่ง! ฉันมีวิธี!’
“วิธีอะไร?”
แมงมุมส่วงจูฉวยโอกาสตอนที่หลงเชียนเผลอ กระโดดออกจากอาณาเขตพลังแล้วกลืนหลงเชียนลงไปในคำเดียว หนิวซู่ซูรีบคว้าดาบฟันเข้าไปแต่ถูกหรวนหรวนรั้งไว้
ร่างของแมงมุมส่วงจูระเบิดแสงจ้า มันกับหลงเชียนผสานร่างกลายเป็นหลงเชียนสีขาวบริสุทธิ์ ผมสั้นสีขาว ผิวขาวโปร่งแสง รูม่านตาและขนตาสีขาว เมื่อแสงจ้าคงที่จนทุกคนสามารถจ้องมองเธอได้ เหอรุ่นก็ทรุดเข่าลงทันที