เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“หมายความว่ายังไง?”
เสี่ยวซื่อกล่าว “เขาหมายความว่า พลังที่เทพมังกรใช้ก็เหมือนกับที่มนุษย์ใช้พลังนั่นแหละ มันมีสีสันที่แตกต่างกันออกไป ไม่ตัดความเป็นไปได้ที่ว่าในโลกนี้ยังมีเทพมังกรหรือเทพพยัคฆ์ตนอื่นอีก พวกเขาใช้พลังชนิดเดียวกันเพียงแต่ลวดลายอักขระพลังที่ปรากฏออกมานั้นไม่เหมือนกัน”
“อ้อ! ฉันเข้าใจแล้ว! งั้นสิ่งนี้ก็มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นลวดลายอักขระที่เผ่าพันธุ์ของเทพมังกรทิ้งเอาไว้!”
นักศึกษาที่แอบฟังพวกเธอคุยกันอยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้ที่จะถามขึ้น
“เทพมังกรคือใครเหรอคะ?”
หลงเชียนยิ้มแล้วบอกเธอ
“ด้วยอายุของเธอในตอนนี้อาจจะยังไม่สามารถย่อยความรู้ระดับนี้ได้ ถ้าเรามีวาสนาต่อกัน รอให้เธอโตขึ้นกว่านี้แล้วฉันจะเล่าเรื่องเทพมังกรให้ฟังนะ”
แม้หลงเชียนจะไม่ยอมเล่าเรื่องเทพมังกรให้ฟัง แต่นักศึกษาหญิงก็ดีใจมาก นี่ถือว่าเธอกับหลงเชียนมีสัญญาต่อกันแล้ว!! รอให้ฉันโตขึ้น ฉันจะต้องประสบความสำเร็จและเป็นเพื่อนกับเธอให้ได้!
“อื้ม!”
หลงเชียนใช้พลังวาดลวดลายอักขระสีดำที่เพิ่งค้นพบออกมา ทันใดนั้นลวดลายบนผนังก็เกิดปฏิกิริยากับลวดลายที่หลงเชียนวาด พื้นดินสั่นสะเทือน ทางเดินพังถล่มลงมาในพริบตา!